Reforma administracyjna przeprowadzona w dniu 1 czerwca 1975 roku sprawiła, iż jako podstawowe jednostki administracyjne utrzymano miasta i gminy, zniesiono powiaty, a w miejsce 17 województw i 5 miast wydzielonych (Warszawa, Kraków, Łódź, Poznań, Wrocław) utworzono 49 województw. Wśród nowych 32 regionów administracyjnych było – wydzielone z ówczesnego województwa wrocławskiego – województwo jeleniogórskie. W jego skład włączono miasto Jelenia Góra oraz obszary sześciu powiatów: jeleniogórskiego, bolesławieckiego (bez gmin Warta Bolesławiecka i Gromadka), kamiennogórskiego (bez gminy Czarny Bór), lubańskiego, lwóweckiego i zgorzeleckiego, gminę Bolków (z powiatu jaworskiego) oraz gminy Świerzawa i Wojcieszów (z powiatu złotoryjskiego). Jelenia Góra stała się stolicą tegoż województwa, a symbol miejskości – jeleniogórski ratusz – przez ponad 20 lat był siedzibą jego władz i administracji.

Ten administracyjny układ przetrwał do 31 grudnia 1998 roku. Wskazać przy tym należy, iż w 1990 roku zmienił się model sprawowania władzy lokalnej i reaktywowany został samorząd terytorialny szczebla gminnego, a w latach 1990-1998 pomocniczymi jednostkami organów ogólnej administracji rządowej w województwie jeleniogórskim były urzędy rejonowe z siedzibami w Jeleniej Górze, Lubaniu i Bolesławcu. Województwo jeleniogórskie funkcjonowało zatem przez ponad 23 lata (1975-1998), a w okresie tym wytworzyły się silne więzi o społecznym i gospodarczym charakterze, kształtowała się regionalna tożsamość oraz rozwijała się integrująca się coraz silniej regionalna społeczność.

Prezentacja i ocena nie tylko społecznych i gospodarczych aspektów funkcjonowania i rozwoju województwa jeleniogórskiego utworzonego 50 lat temu, a także ukazanie jego ustrojowych, organizacyjnych i administracyjnych przeobrażeń oraz układu korzyści i niedogodności utworzenia i likwidacji tegoż województwa znajdzie się w moim artykule w tegorocznym wydaniu „Rocznika Jeleniogórskiego„.